| تبليغات | X |
شنيدهها حكايت از آن دارد كه « عبدالرسول وصال » مديرمسئول روزنامه آينده نو با شركتهايي كه توزيع و جذب آگهياش را به عهدهداشتند تسويه حساب كرده و با مالك ساختماني كه روزنامه در آن منتشر ميشد نيز همچنين . به هر حال تجربه ناخوشايندي است كه اهل مطبوعه شاهد توقف و به گل نشستن كشتي روزنامهاي باشند . اما آنچه در اين ميان دلگير و غمانگيز است رفتارهاي دور از شان با خبرنگاران و كاركنان يك موسسه به اصطلاح فرهنگي است . 7 ماه قبل وقتي بر سر دخالتهاي اين مدير مسئول در كيفيت داشتن برنامههاي روي كامپيوتر سرويس حوادث در اين روزنامه با مسئولان آن دعوايم شد بحثم اصلا داشتن يا نداشتن بازي كامپيوتري روي دستگاه سرويسمان نبود . دعوا دقيقا مربوط به همين بخشي بود كه وصال به خود اجازه داده بود همه كارهاي بچههاي تحريريه را به نوعي كنترل كند و به اصطلاح خودمانيتر بپا بگذارد . حالا گرچه 7 ماهي است از آن فضا نجات يافتهام اما وقتي امروز بچهها را پشت در بسته آينده نو ديدم كه حتي به آنها اجازه داده نميشد وسايلشان را بردارند دلم گرفت .
آخر ما تا كي ميخواهيم قرباني رفتارهاي غير حرفهاي و غير اخلاقي مديرانمان در مطبوعات بشويم و دم برنياوريم ؟
